ibooksonline

Epiloog

Tess

Het was behoorlijk druk in het knusse restaurant. Overal zaten mensen koffie te drinken, broodjes te eten en gezellig wat te praten.

Tess zat in haar eentje aan een tafeltje in een hoekje en prikte wat lusteloos in een enorme slagroompunt. Eigenlijk had ze totaal geen trek. En de koffie smaakte haar ook al niet.

En dat had niks met hormonen te maken.

Ze baalde gewoon als een stekker van haar mislukte feest.

Oké, als party was het op zich natuurlijk best geslaagd geweest. De gasten zouden nog weken doorpraten over het geweldige buffet, dat ze helemaal zelf had gemaakt.

En ze dacht ook met plezier terug aan alle lieve reacties die ze hadden gekregen, toen Dion iedereen opgewonden over het baby 'tje-dat-onderweg-zvas, had verteld.

Na de eerste verbaasde kreten in de trant van 'Tess! Nee! Een baby! Jullie!' waren ze over elkaar heen gevallen om hen te feliciteren. En vanmorgen had het kaartjes en speciale babycadeautjes geregend.

Nee, op dat gebied was er niks mis geweest met het feest.

Maar verder ...

Lennart had nota bene met een smoesje afgebeld en Madelon keek niet naar Joost om, omdat ze met Bas zat te slijmen.

Bas! Had ze dat feest speciaal op vrijdag gepland, omdat die vent dan nooit kon, kwam hij onverwacht binnen draven met een air alsof hij DE verrassing van de avond was. En hij had haar ook nog aangekeken, alsof hij heel goed wist dat ze hem niet geschikt vond voor Madelon. Brutale kerel!

Tess viste het notitieboekje uit haar Chanel tasje en sloeg het open.

Madelon, Joost, Kirsten, Lennart...

En ze kon nergens een kruisje zetten vanwege een geslaagde match.

Zucht.

Was ze haar matching skills nu aan het verliezen, omdat ze moeder ging worden?

Ze legde haar hand even vertederd op haar buik. Volgens de echo die ze hadden gemaakt zat er echt een kindje in. En dat was waarschijnlijk een meisje ...

Tess glimlachte blij. Ze was dol op roze! Dus dat werd een droom van een babykamer!

Ja, zij had het wel voor elkaar in het leven.

En in de liefde.

Maar haar arme vriendinnen dan? Die hadden toch ook recht op een beetje geluk?

Haar mobieltje trilde en Tess nam op.

„Hee, Tess!" riep de opgewonden stem van Madelon in haar oor. Je raadt het nooit! We gaan samenwonen!

Tess schrok ervan. Nee toch? Ging Madelon samenwonen? Met Bas?

Maar die twee pasten heus voor geen meter bij elkaar!

„Met Bas?" vroeg ze kleintjes.

,Ja, met Bas." Madelon begon te lachen. „Ik weet wel dat je mij liever met Joost had gezien, maar in dit geval wilde ik toch mijn eigen keus maar maken."

Tess slikte moeizaam. Nee toch? Had Joost bij

Madelon zijn mond voorbij gekletst?

Verdraaid, het was altijd hetzelfde met die journalisten. Je moest constant uitkijken wat je tegen ze zei...

„Maar ik heb nog een ander nieuwtje, waar je vast wel blij mee bent," praatte Madelon opgewekt door.

„Oh, wat dan?"

„Het gaat over Kirsten. Die wilde je toch aan die Brad Pittkloon koppelen? Die telaatkomer?"

„Eh ..." Tess moest even nadenken over wat ze terug ging zeggen. Want zij had Roald absoluut niet met Kirsten willen matchen, maar juist met Madelon.

Maar ja, dat kon ze natuurlijk niet hardop zeggen.

„Eh ..." herhaalde ze.

„Die vent heet toch Roald? Nou, die zag ik dus op het feest toevallig heel vurig met Kirsten staan kussen. Bij jullie in de hal. En ze gingen ook nog eens samen weg ... Dus, alle kans dat het wat gaat worden met die twee."

Tess beet op haar lip.

Kirsten en Roald! Maar die pasten nog slechter bij elkaar dan Bas en Madelon!

Stoere Kirsten die geregeld ónder de vlekken zat met zo'n smetvreestype! Dat werd helemaal never nooit wat.

„Leuk, hè," riep Madelon. „Ik gun het Kirsten echt. Oh, daar heb je Bas. Hee, groetjes!"

,Ja, groetjes ... Enne, gefeliciteerd." Tess kreeg dat laatste stukje haast niet uit haar keel en toen het eindelijk gelukt was, had Madelon allang opgehangen.

Tess klapte haar notitieboekje dicht en nam een grote hap slagroomtaart. Maar ze proefde het amper en schoof het bordje met een ongeduldig gebaar opzij.

Zij was een gigantische mislukking op matchgebied!

Dat werd nooit meer wat met haar. Balen!

„Hee, Tess, hoe is tie?" hoorde ze ineens een vrouwenstem vragen.

Lisa?

Daar had je eeuwige pechvogel-op-mannengebied Lisa!

Tenminste, de laatste keer was ze met ene Alfred geweest, maar dat had er toen uitgezien als een aflopende zaak.

„Hee, Lisa," reageerde Tess enthousiast. „Wat super, leuk je te zien. Hoe is het met Alfred?"

Lisa haalde nonchalant haar schouders op en haar blonde haren dansten mee. „Dat is alweer een behoorlijk poosje uit."

„Meen je dat nou?" vroeg Tess meelevend. „Wat rot voor je."

„Ach, ik ben er alweer overheen. Het is een paar maanden geleden."

„Hebben we elkaar zo lang niet gezien?" vroeg Tess, maar in haar hoofd draaiden de radertjes intussen op volle toeren.

Was Lisa weer single? Want Lisa paste natuurlijk geweldig bij Lennart ... Het was gewoon duf dat ze daar niet eerder aan had gedacht!

„En nog geen nieuwe vlam?"

Lisa schudde haar hoofd.

Mooi zo! Dat opende weer hele nieuwe matchperspectieven.

„Zullen we binnenkort een keertje naar de bios?" stelde Tess voor. „Er is een nieuwe film met Johnny Depp en Dion vindt dat maar niks ..."

Ze keek Lisa met een zwijmelblik aan en die reageerde meteen. „Hartstikke leuk, ik ben dól op Johnny Depp."

Alsof Tess dat niet wist...

„Anders ik wel," jokte Tess met een stralende grijns. „Donderdag of vrijdag maar doen dan? Regel ik de kaartjes wel even."

„Allebei is oké. Ik hang dan 's avonds toch maar een beetje in huis." Lisa keek er een beetje zielig bij en daar kreeg Tess weer extra strijdlust van.

Lisa moest zo gauw mogelijk aan de man!

Het was alleen nog een kwestie van Lennart even wijsmaken dat zij met hem naar de bios wilde. Die trapte daar zeker weten in.

Zij was intussen behoorlijk van Lennart genezen, maar hij nog niet van haar ...

En dan zorgde zij er met een smoesje wel voor, dat Lisa en Lennart in die bios alvast gezellig naast elkaar op hun plek gingen zitten, omdat zij, Tess, zogenaamd een ietsie pietsie later kwam ...

Ja, dat ging helemaal lukken.

Ze keek Lisa stralend aan en stond energiek op. „We halen gebak. Ik trakteer."

Lisa wees op het verpieterde stuk slagroomtaart en de koud geworden koffie. „Maar jij hebt toch al?"

„Welnee, dat heeft de vorige klant laten staan. Toen ik binnenkwam, kreeg ik een belletje, dus vandaar dat ik hier even was gaan zitten."

Tess greep haar tasje en stapte energiek naar de kof- fiecounter.

Ze had ineens gigantische zin in een mega-appelpunt met nootjes!


midi to mp3   pdf-to-jpg.org   flash-map-shop.com